บทที่ 25 รุ่นพี่งั้นเหรอ?

พอนนท์ออกไปซื้อข้าว ห้องทั้งห้องก็เงียบลง ทิชานั่งอยู่บนโซฟา ก้มมองพลาสเตอร์ที่หัวเข่าอยู่นาน

คำพูดของเตมินทร์ยังติดอยู่ในหัว ทั้งเรื่องที่เขาหาว่าเธอรีบกลับไปหาผู้ชาย แถมยังว่าเธอซุ่มซ่าม เป็นภาระเขาอีก

“ฉันก็ไม่ได้ชอบพี่แล้ว แล้วก็เกลียดพี่ไม่แพ้กัน!”

ทิชากำขอบเบาะแน่นขึ้น ก่อนจะถอนหายใจออกมา

เธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ